ولی من گریه با تورو به خنده با بقیه ترجیح میدادم
..
- chat
- person Elina
- schedule 2024/3/6 ، 0:12
آدم اجباری هیچکس نبودم!
خوشحالم که هیچوقت هیچکس واقعا منو دوست نداشت. خوشحالم که هیچوقت هیچکس واقعا مواظبم نبود، هیچوقت هیچکس واقعا منو تو زندگیش نخواست و منو به کسی ترجیح نداد. خوشحالم که علاقهیِ کسی واقعی نبود که لازم بشه نگرانِ کسی باشم و فکر کنم اگر از کسی دور بشم و یا کسی منو از دست بده، نبودنم غمگینش میکنه. خوشحالم که هیچوقت آدمِ اجباریِ زندگیِ هیچکس نبودم. برام مهم بود؛ مهم بود که احساسِ ناکافی بودن به کسی ندم و آدمِ رفتن نشم. من صبور بودم؛ منتظر میموندم اونی که ادعا میکرد دوستم داره، خودش خودشو ثابت کنه و آخرش با رفتنش بهم بفهمونه که نبودنم تبدیل به هیچ کمبودی تویِ زندگیش نمیشه. دوست داشتنِ واقعی برام با نرفتن معنی میشد و من هیچوقت آدمِ رفتن از زندگی هیچکس نبودم، چون علاقهم هیچوقت دروغ نبود. من حتی آدمِ تلاش برای واردِ زندگی کسی شدن هم نبودم! هرکسی میاومد، خودش میاومد و هرکسی میرفت، خودش میرفت. اما همیشه من کسی بودم که با تمامِ توانش به آدما و احساساتشون اهمیت میداد، آغوشی میشد وسطِ غمایِ بزرگ و لبخند میآورد رو لبِ هر اون کسی که واردِ زندگیش میشد و برایِ کسی کم نمیذاشت. ولی هیچوقت کسی اونقدر واقعی نبود که تنهام نذاره، سکوتم رو بفهمه، به غمهام اهمیت بده و سعی کنه که لبخند به لبم بیاره. من کسی بودم که هیچوقت دوست داشته شدنِ واقعی رو نمیدید. غمگین نیستم که چرا کسی اونطور که ادعا میکرد نبود و دوستم نداشت. . درسته گاهی وقتا با همهیِ قوی بودنم، غمگین میشم که چرا من هیچوقت هیچکس رو نداشتم که تحتِ هیچ شرایطی دستم رو ول نکنه و بهم ثابت کنه که منم میتونم با خیالِ راحت به کسی تکیه کنم و نگرانِ چیزی نباشم. اما با همهیِ اینا، بازم من کسی نیستم که ترسی از تنهایی داشته باشم و بخوام به خاطرِ ترسم، کسی رو به زور تویِ زندگیم نگه دارم. ترجیح میدم هرکس همونجایی باشه که دوست داره؛ درست مثلِ خودم، که مدتهاست کاری به بود و نبودِ کسی ندارم و کُنجِ تنهاییم رو امنترین نقطهیِ دنیا میدونم.
- chat
- person Elina
- schedule 2024/3/6 ، 0:11